Susuşlarımda kaybettim yolumu
Döşüm dikiş tutmaz
Saplasam hançeri yol bulmaz kendine
Düşen gözyaşın hatir usturaları kanattı yaralarımı
Sabaha çıkarır mı bu saat beni bilmem
Ama ölüme merhaba diyecek kadar örse çekiç gidiyor
Yelkovan ve akrep yerine...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta