cellatın cinneti
araftayım-yastayım, kafesteyim; cellat olmaktan bıktı-usandı
adam asmaktan yoruldu, kuru-kanlı elleri nasırlandı, uslandı
kendi aklınca, yaşını büyütüp astıkları son kurbanı anımsadı
kendini, üçken-dört çivili dar ağacında gördü, at gözü ıslandı
Merhametsiz karanlık içindeyim
Ne zaman güneş doğacak bilmiyorum
Mavi denizlere mor dağlara karşı
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Devamını Oku
Ne zaman güneş doğacak bilmiyorum
Mavi denizlere mor dağlara karşı
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum




Cellatın son sözü...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta