Her bir kar tanesi düşüp gökyüzünden
Ellerime senin soğukluğunu yayarken
Haz alıyorum sonumu sana vardıran
Acılarımı sessizliğe büründürecek ölümden
Tüm değeri bir mısrada toplamaktayken
Düşünüyorum, gereksiz mi sözcükler
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta