Düşürenler düşenle, acımasız oynuyor,
Bir değil, bin değil ki, hangisini saymalı?
Ne biçim insanlar ki, umuda yer koymuyor,
Bedeni de terk edip, candan bile caymalı,
Bunca açlar içinde, toprak bile doymuyor.
Çile çilenin dostu, acı acıya gebe,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta