Düşürenler düşenle, acımasız oynuyor,
Bir değil, bin değil ki, hangisini saymalı?
Ne biçim insanlar ki, umuda yer koymuyor,
Bedeni de terk edip, candan bile caymalı,
Bunca açlar içinde, toprak bile doymuyor.
Çile çilenin dostu, acı acıya gebe,
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta