Düşürenler düşenle, acımasız oynuyor,
Bir değil, bin değil ki, hangisini saymalı?
Ne biçim insanlar ki, umuda yer koymuyor,
Bedeni de terk edip, candan bile caymalı,
Bunca açlar içinde, toprak bile doymuyor.
Çile çilenin dostu, acı acıya gebe,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta