İsmin lep loş ışıklarınaltında gelirdi aklıma
Kafam yastıkta gözlerim tavanda ve belkide
Kül tablasında son demlerini veren sigaramda
Hayır hayır böyle değildi bu klasik sahne
Önce isnim gelirdi aklıma
Bütün ışıkları söndürüp tek bir mum yakardım
Ve üstelik sigara faturamı sigaramla dele dele
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




YÜREGİNE KALEMİNE SAGLIK AHMET BİLGİÇ
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta