Bir ana feryadı var; dört yanı saran,
küçük bir kız çocuğu bataklıkta; çırpındıkça boğulan.
Bir yavrucağız; aç sefil parmaklıklar arkasında
hep ağlayan...
Herkes susmuş, analar, babalar ağlıyor:
'Bırakın onları, onlar benim evlatlarım.'
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




geç kalınmadı hiç bir şeye, acıyı ört sevgiyle....
sevgiyle,
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta