Bir ana feryadı var; dört yanı saran,
küçük bir kız çocuğu bataklıkta; çırpındıkça boğulan.
Bir yavrucağız; aç sefil parmaklıklar arkasında
hep ağlayan...
Herkes susmuş, analar, babalar ağlıyor:
'Bırakın onları, onlar benim evlatlarım.'
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




geç kalınmadı hiç bir şeye, acıyı ört sevgiyle....
sevgiyle,
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta