Bir ana feryadı var; dört yanı saran,
küçük bir kız çocuğu bataklıkta; çırpındıkça boğulan.
Bir yavrucağız; aç sefil parmaklıklar arkasında
hep ağlayan...
Herkes susmuş, analar, babalar ağlıyor:
'Bırakın onları, onlar benim evlatlarım.'
O denli o denli çok beklettin
Alıştırdın bekletmeye kendini
Çok zamanlar geçti de geldin
Senden çok seviyorum senin özlemini
Devamını Oku
Alıştırdın bekletmeye kendini
Çok zamanlar geçti de geldin
Senden çok seviyorum senin özlemini




geç kalınmadı hiç bir şeye, acıyı ört sevgiyle....
sevgiyle,
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta