yağmurlu günlerde ne kadar acımasız olursa olsun
hayat yine devam ediyordu
bizden ayrı bizden habersiz
ıslak mendile ağlıyordun
ben ise dayanamıyordum
bir gözlerine dalıyordum birde
elini tutuyordum
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta