Evrende “ Dert “ diye büyük bir dünya varmış;
Dünya öyle büyükmüş ki bir tepsicik kadarmış.
Bu dünya oluşurmuş, elli tane şehirden;
Çok kalabalıkmış hepsi de birbirinden.
Öyle kalabalıkmış ki, iğne atsan düşmezmiş.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta