Kısa, çelimsiz taş yuvarlağında bir canlı...
Her kelimeyi boğan gözlerinde mana bulunmayan bir sen suretin...
İçime huzur vermiyor varlığın.
Aksine olandan da mahrum kılıyor.
Hangi melodi, hangi koku, hangi yaşanmışlık,
Seninle dejavu hissettirir?
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta