I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
ben hayatımda simit satan çoçuklara imrendim,
ayakkabı boyayan çoçuklara çünkü ben hayatım boyu ne simit sattım ne de takım elbiseli bir adamın ayakkabılarını boyadım anlaşılan senin hiç oyuncağın olamamış Ahmet
Şimdiden mızıkçılığa başladın bile :)...tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta