Celaleddin Harezmi Mengüberdi

Celaleddin Harezmi Mengüberdi,
Tanrı miğferini giymişken kutunu verdi;
Zulüm, önce yağmur sonra sel olup geldi,
Yağmuru parlak güneş oldu, yendi.

Yiğitti o, aslandı, düşmanlarını yere serdi,
Atını dizginledi, yayını çekti, kılıcını biledi;
Sele siper oldu, göğsünü gerdi:
"Yıkılma, bahadır, sensin Harezm'in bendi!"

Alevler içinde yanan Semerkand, Buhara ve Cend'i,
Ateşe karşı üzerlerine rüzgâr gibi esti, dendi;
Batıl çoktur diye, kendisinin haktır tek derdi,
Çünkü onun dininde kuşlar filleri yerdi.

Artık eline uhlandı, kılıcıyla sözlendi,
"Karıncalar, yolunda ordunla bizi ez!" diye söylendi;
Hükümranlığının her günü neredeyse bağrı közlendi,
Bir durumu tahripti, zihnine iyice işlendi.

"Hakkında benim oğlum olmalıydı!" diyen Cengiz'di,
Son, amaçsız tarumardı; yaptığı celallendi;
İntiharına teşebbüs eyledi Harezmi Mengüberdi,
Veren, aldığında canını — sadece ölüm karşısındaydı; efendi, efendi.