Kendimi şair olarak addetmiyorum.
Sen bakınca gözlerime, gökyüzü dağılıyor.
Kaybolan yıldızlar, bir bir ellerimde doğuyor .
Bir adım atsam, yollar sanki sonsuz.
BANAMI DÜŞECEK
Kırık bir yalnızlık misali,
Gözlerinde kaybolurken,
Var olduğunu bilip umudum olurken,
Varlığında yok olmak mı bana düşecek?
Bir ümidim var hâlâ, ağır ve sağlam, bir duam.
SEN OLDUM BEN KALDIM
Sen oldum sende, ben bana karşı.
Kaçıp geldim kollarına,
Uçsuz bucaksız nehir kıvrımlarında.
Yaramaz çocuklar misali taş attım balıklara.
Kapattım gözlerimi, çektim seni içime.
Sonra sen geldin...
Bildiğim öğrendiğim ne varsa her şey
Ya yanlış ya da eksik.
Ya da bir o kadar anlamsız.
Sonra sen geldin.
Mevsimler de geldi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!