Yağmurun ortasına çekip aldı şemseyi.
Tam doğrulayım derken, gene çöktürdü felek.
Yemin olsun bir daha, kınamam hiç kimseyi.
hor gördüğüm her şeyi, bana çektirdi felek.
Neş'eli şen yuvamı, tebdil etti haraba.
Boş hayaller peşinde koşturdu hep seraba.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
