Bomboş sürüsüz kalan dağlar.
Açtığında gül bülbülleri sevinir.
Yüzüm gülerken içim kan ağlar.
Benim neler çektiğimi kimbilir.
Yalnız odamda döndüm deliye.
Açarım elimi yıllarca sevgi diye.,
İleri gidemem hep gittim geriye.
Benim neler çektiğimi kimbilir.
Hiç tanımamışım dost ben beni
Seyreder dururum bu koca alemi.
Kimse doldurmadı yanık sinemi.
Benim neler çektiğimi kimbilir.
Fehmi.
Söylenecek çok nice derdim var.
Ne yazım gelmiş ne de bir bahar.
Gözlerim yoldaşları dostları arar.
Benim neler çektiğimi kimbilir.
Fehmi Tazegül
Kayıt Tarihi : 29.7.2025 11:05:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!