Bir fırtına öncesinin ölümcül sessizliği birikiyor içimde
parça parça söküp atmak istiyorum yüreğimi yerinden
beyaza yazan çiçeklerin aldatıcı kokusu aklıma düşüyor
delice bir istek yükseliyor birden yorgun bedenimden
tenim yanıyor ellerim titriyor utanıyorum sonra
yüzüm sırlanmış bir ayna oluyor içinde sana deliriyorum
anımsamak istiyorum seni geçip giden zamanın peşinde
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta