Kendi kaleminin gölgesine sığınan
Bir şairim ben
Paçalarımı sıvamadan girmişim
Kitaplar arasına
Bu yüzden bilmem katlamasını
Kaldığı yeri hatırlatsın diye
Sayfalarını hayatın
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Kendi kaleminin gölgesine sığınan
Bir şairim ben
Paçalarımı sıvamadan girmişim
Kitaplar arasına...
iyi ki de öyle yapmışsın... yaşam kayan bir yıldız gibi; başını bir saniye önce çevirmen bile bütün ahengini yitirtir gecenin... bazen paçaları sıvamayı düşünmeden balıklama dalmak hayata; en güzeli belki de... Çok sevdim şiirini.. yüreğine sağlık..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta