Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Her tercih bir diğerinden vazgeçmek değil midir? Her kararın bir bedeli yok mudur? İnsan kendisine bir güvense..Risk almada daha cesur davransa. An geldiğinde çekip gitmeyi becerebilse...Vazgeçebildiklerimizden daha fazlası beklemektedir bizi oysa..En azından, ileride, 'keşke deneseydim..' dememek için yapmalı; yapmalı ve bunu öğrenmeli..Çok güzel bir yazı. Öylesine anlıyor ve katılıyorum ki..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta