ANTOLOJİ ESER NO: 342
ESER ADI: ÇEKİP GİDERKEN (HUZUR MU BIRAKTIN)
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
TARİH: 12.07.2009 / 13:42:13
ÖLÇÜ: 11’li (6+5) Hece Ölçüsü
TÜR: Melali / Sitem / Hasret Koşması
SÖZLER
Gözyaşımı döktün çekip giderken
Düşündün mü biraz elveda derken
Hüzünlü yıllarım saçım yolarken
Mutluluk haramdır orda ağlarken
Huzur mu bıraktın çekip giderken
[NAKARAT]
Kalbimde hicrana boyun eğmedim
Kalp evimi açtım canımsın dedim
Bir ömür istedim yalnız sevmedim
Yüreğimi yaktın çekip giderken
Senli anılarım dosyamda saklı
Kendimi kaybettim alınca aklı
Sana beslediğim düşüncem farklı
Siteminle aktın çekip giderken
[FİNAL / MAHLAS]
Muharrem’i dinle sevdası tamdır
İnsanı yok eden efkârla gamdır
Sensiz geçen günüm bana haramdır
Gözyaşımı döktün çekip giderken
Kayıt Tarihi : 20.04.2026 07:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu eser; bir ömürlük sevda vaadiyle açılan kalp evinin, ansızın gelen bir veda ile nasıl bir yangın yerine döndüğünün hikayesidir. Muharrem Ayrancı, gidenin ardından sadece gözyaşı dökmez; çalınan huzurun ve haram edilen mutluluğun hesabını sorar. "Hicrana boyun eğmemek", acıya rağmen o asil sevdadan vazgeçmemenin nişanesidir. Anılarını bir dosyada, yârini ise aklının en derin köşesinde saklayan ozan; insanı tüketenin zaman değil, bitmek bilmeyen "efkâr ve gam" olduğunu mühürler. Sevdası tam olanın, yarım bırakılmışlığına dair sarsıcı bir sitemdir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!