Özgecilik; kişinin kendi sağlayışları olan (bencilliği) yerine; kişiler ortaklaşa sağlayışlarıdır. Yine kişiler işbirliğidir. Kişiler yardımlaşma birliği ve kişiler paylaşım birliğidir. Benciliğin giriştrimesi olan çekimleşme ekseni, bencilliğin tek kişisi yerine, özgeciliğin bireyini tutumlatmıştır. Birey kişi iselerde kişiden fazladır. Birey dışta organize olmanın ürünüdür. Birey hünerli ya da nitelikli emekle üreten kişi varlıklardır.
Artık 'kişi bencilliği'; 'birey özgeciliği' üzerinden dolaşan her çevrimlerlen, edinimci kazanımlara dönüşerek sosyalleşmiştirler. Bu yüzden, özelliklen de; bir pirimat olan insan iç güdüleri; sıfır orjine (başlangıç nokta düzlemine) doğru gerileyişler içine girdi. İnsanlar, bencilliği sayesinde sosyalleşip, özgecilleşip, bireyleşerek kendisini üreterek; insanlığını geliştirmeye başlamıştır. Toplumsal insandan evrensel insana devinmiştir. Bencillik; akıl almaz bir serüvenin sonunda, evrensellik olmuştur.
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta