biz olumlu(+)düşündüğümüz an korkularımızı yenmiş oluruz.
kaybetmekten korktuğumuz her saniye,kazanmaktan uzaklaşırız.
daha yolu koyulmadan yada yolun başında bu yolun sonu olmaz dediğimiz an yolculuktan vazgeçmiş,
yalnızlığı seçmiş oluruz.her zaman ve her koşulda veren taraf olarak adlandırırız kendimizi,
hep ben en önce ben diye başlamak ziyadesi ile yanlıştır.neden hayatımızın merkezi olabilme
ihtimali olan yürekli insanlara ve kendi kalplerimize orantısız kaybetme korkusu,
güvensizlik baskısı uyguluyoruz???bırakalım o bizi odak noktası yapsın.
Geçiyor önümden sirenler içinde
Ah eller üstünde çiçekler içinde
Dudağında yarım bir sevda hüznü
Aslan gibi göğsü türküler içinde
Rastlardım avluda hep volta atarken
Devamını Oku
Ah eller üstünde çiçekler içinde
Dudağında yarım bir sevda hüznü
Aslan gibi göğsü türküler içinde
Rastlardım avluda hep volta atarken




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta