Kırıldı mazimden camdan fanuslar,
Çekildim önünden gözyaşlarımın.
Saplandıkça cana camdan kırıklar,
Çekildim önünden uykularımın..
Yaşadığım her an canlandı sanki
Taşıdığım her dün sonlandı sanki
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Duygusal ve hüzünlü,yüreğine sağlık,tebrikler
Ne kadar ağır bir tablo çizmişsiniz Necati Bey...
gözyaşına yol vermek iyidir bazen ama bu herşeyden vazgeçmek anlamında değil tam tersi yeniden şarz olmak içindir...
sizde çok iyi bilirsiniz ki yarın başka bir gündür...
Şiir mi? güzeldi:)
Selam ve Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta