" ÇEKİL GİT BAŞIMDAN.."PART 1
Çekil git başımdan...
Sanki kalbimin ortasına yanlışlıkla yerleştin gibi duruyorsun,
Ben seni hep kalbimin en güzel yerine koymuştum,
Oysa sen yaramın tam üzerine kurulmuş bir acı oldun,
Sana gecelerimi verdim,uyumadığım uykularımı
Susarak konuştuğum cümlelerimi.
Kimseye anlatmadığım yaralarımı sen hiç bir zaman bilmedin,bilmek istemedin
Ne garip, insan kendi içini yakan şeyi,yine kendisi büyütüyor
Ben seni büyüttüm,büyüdükçe ağırlaştın,ağırlaştıkça ben düştüm.
Bir gülüşün vardı hani...
Sözde bahar kokardı,oysa ben o baharın içinde hep üşüdüm
Ben senin varlığında kayboldum
Kayıp oluşumu bile görmedin.
Çekil git başımdan...
Yüreğimin sesini duyamıyorum artık sen varken,
Kalbim senin gölgenle konuşmaktan yoruldu
Kendi kendine sessiz kalmaktan yoruldu,
Ben sana "Kal." demeyecek kadar büyüdüm artık
Ve sen “Git."dememi bekleyecek kadar yabancılaştın.
O yüzden dinle şimdi...
Gidişin kadar gerçek ol,
Sözlerin kadar eksik,varlığın kadar yarım ol.
Ben kendimi toplamayı bilirim
Yıkıldığım yerden yeniden ayağa kalkmayı kalbimi sessizce sarmayı,
Gecelere sorup sabahlara anlatmayı, hepsini iyi bilirim.
Sen bilemezsin izlersin anca,bu yüzden artık
Sen benim için bir hiçsin,
Çekil git başımdan,çünkü ben artık kendime dönüyorum,
Suskunluğumu geri alıyorum.
Yaralarımı seviyorum ve yavaşça iyileşiyorum
Sen kalma,kalırsan yine acır,ben bu defa yaşarken ölmek istemiyorum
Ben bu defa yaşamak istiyorum,
O yüzden çekil git başımdan git...
11.11.2025
Zeynep KoçarKayıt Tarihi : 11.11.2025 19:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!