"ÇEKİL GİT BAŞIMDAN"PART 2
(GİTTİĞİN YERDE KAL)
Gittiğin yerde kal
Ben artık seni çağırmıyorum
Eskiden adını her nefeste taşıyan o dil var ya,
Artık sessiz, artık senin için konuşmuyor
Bir zamanlar "Dön." diye,sesleniyordum göklere,
Şimdi adını anmak bile,yara kanatır gibi geliyor,
Çünkü sen,bendeki en güzel yerleri hiç düşünmeden yaktın,
Oysa ben,sen giderken arkandan bıraktığın sessizliğimde boğuluyordum
Her şey senin sandığın kadar kolay değildi aslında,
Sadece anlatacak kadar gücüm kalmamıştı,
Anladım,sevmek bazen vazgeçmektir,
Tutmak değil salıvermektir ve en çok sevdiğin kişiden giderken bile,
Dimdik düşmeden yürüyebilmektir
Ben yürüdüm
Sende bıraktığım tüm "nedenleri“ bırakarak,
Dönüp bakmadan,bir daha sesini duymak bile istemeden,
Şimdi sen gittiğin yerde kal
Benim yolum artık başka sabaha bakıyor
Ve yavaşça iyileşiyorum,kimse bilmeden,kimse duymadan
Ve bil ki
Sen dönmek istesen bile bir gün,
Ben orada olmayacağım,
Çünkü ben bile kendime dönemedim o halimle o kadar yandım ki
Ama şimdi çok güçlüyüm,
Acılarımla bir dağ diktim kendime,
Sen o dağı aşamazsın,sen zaten yokuş çıkmayı sevmezsin,
Ben buradayım,kendi içimin kapısında, artık kendimi bekliyorum,
Şimdi git ve gittiğin yerde kal
12.11.2025
Zeynep KoçarKayıt Tarihi : 14.11.2025 16:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!