Yine çöktü gecenin hüznü üstüme
Kaldıramıyorum zifir karanlığını
Kaldıramıyorum içine gömüldüğüm karanlığı
Çek gölgeni üstümden kalsın hüzün ayrılığı...
Göz Yaşlarımla bırak gecenin karanlığıda
düşme üstüme güneş gibi
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta