Ayrıldığımız yerde kokun sinmiş ceketime,
Yakası inatla geriye katlanmış
Kopardığın çiçeğin yaprağı da cebimde,
Yeşiliyle kurumuş solmadan.
Hüznün, gözyaşının lekesi göğsünde saklı bak
Saçının teli kıvrılmış öylece,
Öksüz kalmış gibi omuzları çökük,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
