Ey Erenler ben bir derde bulaştım,
Ne Sultan rahmetti ne de kul çekti.
Bir Mecnun misali Leyla'keş oldum,
Ne sahra dayandı, ne de çöl çekti.
Aşk ile perişan, ağladım nice,
Çektim hasretini gündüz hem gece,
Aşkın balta'sını vurdum ağaca,
Ne yaprak dayandı ne de dal çekti.
Yad el ile beni etmeyin kıyas,
Od yanar içimde, oldu alev köz,
Yare doğru gittim bir ekispres,
Ne makas dayandı ne de yol çekti.
Yare kavuşmaya çok tuttum dilek,
Göndermedi beni ol kahpe felek,
Mutlaka ki küstü o huri melek,
Ne mektup gönderdi ne de tel çekti.
Kayıt Tarihi : 27.7.2017 16:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!