Mahmut şimşek 01-04-1962-Adıyaman
Akranlarımdan uzakta kalmak benim için tek çarem
Bugüne kadar kimseden ben bile hiç görmedim harem
Bu laflarla eyer bir gün hastalanıp olmazsam verem
Çekeceğim var bu dünyada dolmamıştır benim çilem.
Benimde hakkım değil mi bende bir gün birini sevem
Sevmek suç ise (Allah) ım bırak bari ömrümü verem
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta