Dile damlayan gamlı hazandı sanki
İçimdeki zifiri boşlukları kamçılayan
Adını dile dökemediğim bir çöküşle, durdu sanki zaman
Aykırılıklar tımarhanesi oldu böylece, hayat denen feryat figan
Durduramadım bir türlü, bu beni kemiren ruh çiyanlarını
Yalnızlığın, kırılganlığın, ömre inen fısıltısını
Acıya çalındı, her bir arsız kahkahadaki göz yaşım
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta