Er hatte immer Angst vor Kämpfen.
Weder einzeln noch gemeinsam.
Er wurde ständig von Leuten in der Seitenstraße verprügelt
durch von den auf der oberen Strasse
In jedem Kampf ging etwas von seiner Seele verloren.
Er forderte andere nicht auf, zu kämpfen.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta