Ağraz-ı dünyeviye düşmüş beşer ne acı, unutmuş ahdu misakını Yüce Mevlaya..!
Cehl-u Dalalet içerisinde, maksadından çok uzak, dalıp gitmiş hülyaya..!
Olması gereken yerden sapmış cihet, ruhsal cinneti yaşıyor..!
Birbirinden kopmuş Ümmet, Beyt-i Mamuru tavaf eden melaikeler şaşıyor..!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta