Kadın erkek yollara dökülüyoruz sabahın köründe kimimizin yüzünde umutsuzluk kimimiz buruk
az sonra otobüslere münübüslere doluşacağız ahırdan farksız hınca hınç boğulacağız
birileri lüks villalarında şampanya patlatıp önündeki havyarla yerken yemeğini birileri çöpten yiyecek topluyor karnı aç havyar yiyen etle beslerken köpeğini
bir sınırdan diğerine bizim değilmi bu ülke aynı gökyüzünü çekmiyormuyuz ciğerimize sıcak yatağında yatan çocuklar bizimde sokakta yatan çocukların sahipleri nerde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta