Namluyu şakağına dayadığın an
Tırnağından beynine sıçrar kan
Parmağın titrer elbet alırken öz canını
Bir büyük boşluk sarar dört yanını
Kim demiş soğuk diye namlunun nefesine
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok güzel olmuş yüreğinize sağlık..
bu beyitleri dörlüğe tamamlarsan varya öyle harika bir şiir olur ki kolay kolay kimse su dökemez eline ama böylede süper tebrikler fatih demir
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta