Unutmuşken her şeyi, acı dolu dünlerimi
Şimdi vuruyorsun yüzüme geçmişimi bir tokat gibi
Söndürmüşken gençliğimin sevda ateşini
Uzatıyorsun yüreğini yanan bir kibrit gibi
Yüreğimin kapılarını kilitlemiştim bundan yıllar önce
Şimdi çalıyorsun kapımı bir yorgun yolcu gibi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta