Herkes değeri kadar ağırlığınca değer taşır kendinde,
Bildiği, bilmediği. Gördüğü, görmediği. Duyup ta kimseye söyleyemediği izler kalır yüreğinde.
Bazen sessiz sedasız gidişleri kendine yakıştıramaz,
Gurur meselesi yapar en çok sevdiği şeyleri bile.
İçlenmek, küsmek ya da ağlamak bir erkekte en son görünmesi gerekenlerdi onun gözünde,
Ama kahpece vurmak, aldatmak, sevgisini hiçe saymakta bir kadın lügatına sığmayacak kadar iğrençti.
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta