En büyük beladır, başa cehalet,
Okuyup yazarak, ezmeli onu.
Onunla yok olur bil ki saadet,
Dağlara, taşlara yazmalı onu.
Ne gelirse gelir, odur melanet,
Bir çuvala koyup büzmeli onu.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




anlam yüklenmiş güzel dizeler..kutlarım...
Yüreğiniz susmasın hocam...Çok güzeldi...Her şeyin başı eğitim, daha okuma yazma bilmeyen insanlarımızın bulunması çok acı, özellikle doğu illerimizde, okuyan evlatlarımızı, okulundan alıp, bağ bostan da çalıştıran, okuyup ta adam mı olacak diye düşünen zihniyetler oldukça, ülkemizin aydınlık kuşaklara ulaşması, Amerika' nın sömürgeci düzenini bırakması kadar imkansız ve zordur.....O değerli kaleminizi kutluyorum hocam...
Saygılar...
Bu şiir ile ilgili 22 tane yorum bulunmakta