Bir şehir vardı,
kitap girmemiş, soru sorulmamış.
Bir çocuk vardı,
adını bile doğru yazamayan.
Bir anne,
kızına okul yerine ev öğreten.
Bir baba,
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Söylediklerin, suskunluğun içindeki çığlığı fısıldıyor adeta. O çatlağın içinden sızan hakikat, kelimelerinde can bulmuş. Susturulanların sesi, ayıplananların vicdanı olmuşsun. Yüreğine sağlık… Duvarı yıksalar da, senin gibi kalemler yeniden inşa eder yarının özgür baharını.
Bileni susturdular sorgulayani ayipladilar yüreğinize sağlık çatlak öyle buyuktuki duvarda sivayla kapattılar duvarı üstümüze yıktılar.
Söylediklerin, suskunluğun içindeki çığlığı fısıldıyor adeta. O çatlağın içinden sızan hakikat, kelimelerinde can bulmuş. Susturulanların sesi, ayıplananların vicdanı olmuşsun. Yüreğine sağlık… Duvarı yıksalar da, senin gibi kalemler yeniden inşa eder yarının özgür baharını.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta