Cefakâr (akrostiş) Şiiri - Cuma Komşul

Rengârenk güller açan dillere aşinasın
Ilgıt ılgıt ruhlara esen badı sabasın
Zarif kibar sözlerin nasihat olur bize
Adımız gibi bizden kopmayan bir sezasın

Güller açar yüzünde en üzgün derste bile
Ümit verdin bizlere Azeri Türkçesiyle
Lütfünle kereminle Türkmenceyi sevdirdin
Hatıran olur bir gün bu dil sonra bizimle

Okutman oldun bize Azeri ses dilinde
Candan öğrettin bize Türkmence stilinde
Anadili Menziller Ahtarma metinleri
Mazide kalır bir gün Diyarbakır ilinde

Ah çeken gönlümüze deva ol ey cefakâr
Dünyamıza güneş ol aydın menzile çıkar
Istırabım anlatır saçıma düşen aklar
Nasılsa geçiyor bak özlem dolu şu günler
Ayrılık hazan gibi güldeki son sürgünler