Sahipsiz mezarlardan,ses duyulur derinden.
Şehide kucak açan, dağ yarılır yerinden.
Topraklar sulanırken, kan damlar gözlerinden.
Kara bulutlar kalkar, yurdumun üzerinden.
Türklüğün öz gururu, mertlik yatıyor serde,
Ya Allah’ım diyerek, hele coşarsa birde.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



