Güneş orda kan gölünde batarken,
Moskof yağmur gibi kurşun atarken,
Dost acılı düşman gülüp bakarken,
İnsanlığa bu dert zuldür Yarabbi.
Bir destan yazıyor Şamil'in nesli,
Bizlerden de artık ümidi kesti,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Azgın moskof kınamayla uslanmaz
Ateş bize düştü batı da yanmaz
Oluk oluk kana yürek dayanmaz
Bu savaşı sona erdir Yarabbi
Bravo ...güzel bir şiir ...tebrikler..Selamlarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta