Güneş orda kan gölünde batarken,
Moskof yağmur gibi kurşun atarken,
Dost acılı düşman gülüp bakarken,
İnsanlığa bu dert zuldür Yarabbi.
Bir destan yazıyor Şamil'in nesli,
Bizlerden de artık ümidi kesti,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Azgın moskof kınamayla uslanmaz
Ateş bize düştü batı da yanmaz
Oluk oluk kana yürek dayanmaz
Bu savaşı sona erdir Yarabbi
Bravo ...güzel bir şiir ...tebrikler..Selamlarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta