Kar yağıyor bak,
bembeyaz bir sessizlik düşüyor şehre.
Her adımım bir yankı,
soğuk, ağır…
Ellerim cebimde,
ve bir yaz saklı içimde,
unutulmuş bir sıcaklık,
unutulmuş bir gülüş.
Dışarısı buz gibi,
ama ellerim ısınıyor cebimde.
“Yolumuz bahar,” derim kendi kendime,
ama rüzgarın uğultusunda
sanki zaman erimiyor.
Kardan adam yapıp
bekliyorum güneşi.
Ve o zaman
içimdeki yaz da dışarı çıkacak,
cebimden belki de.
Kayıt Tarihi : 21.1.2026 03:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!