İnsanlar; konuşmakta, dertleşmekte.
Koşuşturmakta; sağa sola.
Amaçlı amaçsız,
İçimde hüsran var...
Martılar güvercinler ne kadar özgür.
Ne güzeldir göçmen kuşların ahengi,
Kelebekler; dekor sanki.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
