Çay şekersiz ve soğuktu
Kelebeklerin kanat sesleri kulaklarımı okşamaktan yara etmişlerdi
Yağmura hasret kalmıştı bu yıl otlar en çokta belediyenin ektigi güller çiçekler
Bir gül satıcısına hasretti şehrimdeki aşıklar
Gizliden koparılan güller doğmamış
Cenazede binlerce karanfil voltalıyor
Çayları soğutmak kimlere mahsustu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta