İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
İnsanın özellikle büyüdüğü yerlere olan özlemi hiç bitmez...Hele de gurbet söz konusu ise...
Çaykara ve vadisinin güzelliğini özlememek ne mümkün...Muhteşem doğa güzelliği gerçektende adeta cennet ten bir parça...
Özlemlerin olmadığı bir yaşam dileklerimle...Yüreğinize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta