Yüz yüze oturmuş zikrinde dağlar,
bir efkar ki duman duman başında,
dereler kol koldur gönül taşında,
Hay der de ummanın kalbinde çağlar.
Cennetten bir huşu özünü sarar ,
her bir nebatatın sevda başında,
gönül susayınca kanmaz tasınca,
sularla susanır deryaya çağlar.
S0nbahar rüzgarı kemencede yas,
çicekler başına kırağı bağlar,
bunca güzellikler hep kendine has
saklı cennet ayan ay ışığında.
çaykaram bir seldir gurbete akar,
sevdanın tahtına yol yoldur dağlar,
saklı cennetlerin muştularında,
kadri ilahinin zikrinde dağlar.
Kayıt Tarihi : 9.11.2024 20:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!