Oturuyorum bir çay bahçesinde,
Uzun kavak ağaçlarının altında,
Gölgede, hasır minyatür sandalyenin üstünde.
Türkiyemin özlemi ile.
Burası Kadıköy iskelesi; martıların sesi ile,
Denizin kokusu ile,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta