Çayım Buz Gibi Oldu

Masada bardağım, dumanı tüter
Dertlerim boyumdan, inan ki beter
Bu kadar düşünce, adama yeter
Elimi bardağa, hiç süremedim
Çay buz gibi oldu, ben içemedim.

Şeker erirken, sabrım da eridi
Dertlerin kervanı, önden yürüdü
Gözümü anlamsız, perde bürüdü
Neye niyetlendim, ben seçemedim
Çay buz gibi oldu, ben içemedim.

Kaşığın sesini, dinlerim öyle
Yüreğim sıkışır, derdini söyle
Ömür gelip geçti, beyhude böyle
Karar aşamasına, henüz geçemedim
Çay buz gibi oldu, ben içemedim.

Sıcakken güzeldi, tadı kalmadı
Gönlümü bir türlü, alan olmadı
Çile küpü doldu, daha da almadı
Şu kördüğüm bağını hiç çözemedim
Çay buz gibi oldu, ben içemedim.

Köşektaş akşam vakti, hüzün çökünce
Havalar soğudu, hırkam da pek ince
Hayat bir bilmece, zordur kendince
Buradan uzaklara, hiç göçemedim
Çay buz gibi oldu, ben içemedim.