-kalbimden bir avuç küfr çıkarıyorum,avuçlarıma gariptir ki kan bulaşmış, tırnaklarım yalnızlıktan kuş kaçırıyor. diyorum ki sana başımda orkideler açmıyor, bir beygir uzaklara tay kusuyor , ben sevmeyi unutuyorum.
ha ha ha bakın ağzımın ucunda , deprem sarısı bir tebessüm, ne kadar da mutluyumdur değil mi .
saçlarımda ateşler söndü , tütünlerim savuldu, gözlerim bir kırlangıça vuruldu, ellerimde ellerin bahar göçtü.
ve çirkinim. hiç olmadığım kadar çirkinim.
bi sik göremediğim bu dünyaya , değer bulunmadığım sinlere ve senlere gayrı kapanıyorum.
ocağımda pişireceğim kavgamı*
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta